Elektrolecznictwo


Elektrolecznictwo – to dział fizykoterapii, wykorzystujący do leczenia prąd stały oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości.

Galwanizacja

Zabieg, w którym wykorzystywany jest wpływ na organizm prądu stałego; elektrody podłączone do źródła prądu stałego umieszcza się w odpowiednich miejscach na skórze; nazwa wywodzi się od nazwiska lekarza Galvaniego.

Wskazania: nerwobóle, choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa, porażenie nerwów obwodowych, stany pourazowe układu kostnego.

Jonoforeza

Zabieg, w którym prąd stały wykorzystuje się do wprowadzenia przez skórę leków, które ulegają dysocjacji. Leki używane do jonoforezy to m.in.: lidokaina, hydrokortyzon, wapń, jod. Efekt serii zabiegów zależy od użytego leku – działanie przeciw bólowe, przeciw zapalne, zmniejszające napięcie mięśni.

Wskazania: przykurcz spowodowany blizną, utrudniony zrost kostny, nerwobóle, zespół rwy kulszowej, stany zapalne stawów, stany zapalne skóry i tkanek miękkich.

TENS

Przezskórna stymulacja nerwów – prądy średniej i wysokiej częstotliwości silnie działające przeciwbólowo. Działanie przeciwbólowe oparte jest na wygaszaniu bólu przez stymulację nerwów.

Wskazania: ostre i chroniczne zespoły bólowe mięśni, kręgosłupa i stawów, nerwobóle.

Przeciwwskazania: stan po wszczepieniu rozrusznika, pierwszy trymestr ciąży.

Prądy diadynamiczne DD

Zabieg, w którym wykorzystywany jest prąd stały, na który nałożony jest jednopołówkowo wyprostowany prąd sinusoidalnie zmienny; uzyskuje się sześć postaci tych prądów (DF, MF, CP, LP, RS, MM), mających zróżnicowane działanie na tkanki. Do zabiegu wykorzystuje się elektrody cyrklowe, punktowe, lub płytkowe. Najczęściej wykorzystywane jest działanie przeciwbólowe prądów DD.

Wskazania: choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, dyskopatia, zespół rwy kulszowej i ramiennej zanik mięśni w wyniku bezczynności, nerwobóle, migreny, porażenie obwodowego nerwu twarzowego, półpasiec.

Prądy interferencyjne

Zabiegi, w których wykorzystywany jest prąd zmienny, średniej częstotliwości, dostarczany z aparatu w dwóch obwodach różniących się częstotliwością prądu. Po odpowiednim ułożeniu dwóch par elektrod na skórze, dochodzi do interferencji prądu wewnątrz tkanek. Różnica w częstotliwości między obwodami wynosi od 0 do 100 herców. Efekt zależny jest od częstotliwości prądu – działanie p. bólowe, elektrogimnastyka mięśni, usprawnienie krążenia obwodowego, zmniejszenie napięcia współczulnego układu nerwowego.

Wskazania: choroba zwyrodnieniowa stawów kończyn, zespoły bólowe kręgosłupa, dyskopatia, zanik mięśni w wyniku bezczynności, stany pourazowe i pooperacyjne mięśni, reumatyzm tkanek miękkich, nerwobóle.

Elektrostymulacja mięśni

Zabieg, w którym wykorzystywany jest prąd stały impulsowy (płynący z przerwami). Elektrody umieszcza się na skórze, w odpowiednich miejscach, zwanych punktami elektromotorycznymi. Celem zabiegu jest pobudzenie mięśni do skurczu (mięśnie kurczą się i odpoczywają w rytm płynącego z przerwami prądu). Wykonuje się elektrostymulację mięśni porażonych (z uszkodzonymi nerwami doprowadzającymi impulsy) jako substytut naturalnych pobudzeń oraz zdrowych w celu wzmocnienia ich lub poprawy krążenia obwodowego.

Przeciwwskazania: ciąża, karmienie piersią